نشریه «پژوهش‌های روانشناختی در مدیریت» با احترام به قوانین اخلاق در نشریات، تابع قوانین کمیته اخلاق در انتشار (COPE) می‌باشد و از آیین‌نامه اجرایی قانون پیشگیری و مقابله با تقلب در آثار علمی پیروی می نماید. تمامی دست اندرکاران انتشار مجله (مدیران و کارشناسان نشریه، داوران و نویسندگان محترم)  موظف به رعایت آنها می‌باشند. به ویژه در صورت مشاهده هرگونه تخلف از سوی پژوهشگران، مجله براساس قوانین بین المللی (COPE) برخورد خواهد کرد.

ذیلاً ضوابط‌ انتشار مقالات‌ در این‌ مجله‌ به اطلاع می‌رسد:

1- ضروری است مقاله ارسالی از موضوع و محتوای جدید و به روز علمی برخوردار باشد.

2-  مسئوولیت مطالب مندرج در مقاله بر عهده نویسندگان آن است.

3- مقاله پیش‌تر در هیچ نشریه‌ای منتشر نشده باشد. ارسال هم‌زمان مقاله و یا بخشی از آن به صورت (فارسی‌ و انگلیسی‌) به سایر مجلات، خلاف مقررات اخلاقی است. لازم‌ به‌ ذکر است‌ که‌ درج‌ مقالات‌ در مجموعه‌ مقالات‌ سمینارها و کنفرانس‌ها مستثنی‌ هستند.

4 – مقاله حاصل پژوهش بدیع خود محقق یا محققان مربوط باشد. ضروری است ضمن بهره‌گیری از پژوهش‌های مشابه به روز، اصل امانتداری در نگارش مقاله رعایت شود.

5- تأمل و تعمق در نگارش متن و ارائه یافته‌ها و پرهیز از شتاب‌زدگی در انعکاس دستاوردهای مقاله از نقش بسزایی برخوردار است.

6- حذف، اضافه کردن یا تغییر نام نویسندگان و همچنین تغییر نویسنده مسئول، بعد از ارجاع مقاله به داوران، امکان‌پذیر نیست.

 

مصادیق نقض اخلاق پژوهش از سوی نویسندگان:

  1. سرقت ادبی: سرقت ادبی به معنای استفاده عمدی از مقالات یا ایده های شخص دیگر به نام خود است. مقالات ارسالی به این نشریه توسط نرم افزارهای سرقت ادبی مورد بررسی قرار می‌گیرند.
  2. داده سازی و تحریف: داده سازی هنگامیست که محقق در عمل مطالعه ای را انجام نداده اما داده و نتیجه گیری ارائه می‌دهد. تحریف نیز هنگامی رخ می‌دهد که تحقیقی را انجام داده اما داده ها و نتایج آن را تغییر می‌دهد.
  3. ارسال همزمان: هنگامیست که یک مقاله به دو نشریه ارسال می‌شود.
  4. ارسال دونسخه ای (المثنی): هنگامی است که دو یا چند مقاله دارای فرضیات، داده ها و نتایج یکسان باشند.
  5. ارسال تکراری (اضافی): به معنی تقسیم یک مطالعه به مقالات متعدد و ارسال آن ها می‌باشد.
  6. سهیم کردن نادرست مؤلف دیگر: همه مؤلفان ذکر شده در مقاله می‌بایست در انجام آن سهیم باشند.
  7. دستکاری منابع: هنگامیست که در قسمت پایانی یک مقاله، منابع متعددی ذکر می‌شود، در حالی که در محتوای متن، نامی از آن ها برده نشده است.