نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، واحد الکترونیکی دانشگاه آزاد علوم تحقیقات، تهران، ایران

2 دکترای تخصصی روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه آزاد رودهن، تهران، ایران.

چکیده

در عصر جهانی‌شدن و پیشرفت سریع فن‎آوری، سرمایه انسانی به‌عنوان مهم‌ترین سـرمایه­ی سازمان‌ها قلمداد شده است. درواقع ازآنجاکه نیروی انسانی هر سازمان به‌عنوان مهم‌ترین منبع راهبردی دررسیدن به اهداف سازمانی نقش مهمی را ایفا نمـوده و نیـروی محرکه سازمان محسوب می‎شود، تصورات و نگرش‎های آنـان بـه شغلـشان در حیـات، کـارایی و اثربخشی سازمان اثرگذار است. نگرش کلی انسان‌ها به شغلشان عینیت‌بخش پدیـده‎ای رفتـاری است که در کتاب‌های مدیریت بر آن "خشنودی شغلی" و "رضایت شـغلی" نـام نهـاده‎انـد. درواقع رضـایت شـغلی یکـی از عوامـل بسـیار مهـم در موفقیـت شغلی است، زیرا باعـث افـزایش کـارایی و نیـز احسـاس رضـایت فـردی مـی‎گـردد. یافته‌های پژوهشگران حوزه سازمانی و مدیریت، حاکی از آن است که علاوه بر عوامل سازمانی و محیطی، عوامل فردی نیز بر رضایت شغلی اثرگذار است که یکی از این عوامل فردی خودتنظیمی هیجانی می‎باشد؛ بنابراین هدف اصلی این پژوهش پیش‎بینی رضایت شغلی بر اساس خودتنظیمی هیجانی در میان کارکنان ستادی یک بانک تجاری بود که بررسی این موضوع از طریق تحلیل رگرسیون صورت گرفت و نتایج تحقیق نشان داد که خودتنظیمی هیجانی سهم بسزایی در پیش‌بینی رضایت شغلی کارکنان دارد.

کلیدواژه‌ها